W wyroku SN z 9.12.2014 r. sygn. akt. III CSK 15/14Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W art. 83 Prawo upadłościowe i naprawcze ustawodawca przewidział sankcję nieważności dla postanowień umowy zastrzegających na wypadek ogłoszenia upadłości zmianę lub rozwiązanie stosunku prawnego, którego stroną jest upadły. Celem tej regulacji jest stworzenie warunków do realizacji układu, gdyby miało do niego dojść w postępowaniu upadłościowym i zapobieżenie uprzywilejowanemu traktowaniu niektórych wierzycieli. W nauce dominuje stanowisko, że powołane uregulowanie nie stoi na przeszkodzie odwołaniu się w umowie do stanu i sytuacji jej stron na tzw. przedpolu upadłości, gdy jeszcze nie dochodzi do jej ogłoszenia, ale zła kondycja majątkowa jednej z nich może mieć znaczenie dla strony spodziewającej się współdziałania w wykonaniu zobowiązań w określonym czasie i w określonych formach, a następnie osiągnięcia ustalonego efektu ekonomicznego, na przeszkodzie czemu stoi zły stan finansowy kontrahenta.

Z powyższego wynika, że przedsiębiorca nie może zastrzec w umowie, że przysługuje mu prawo do jej wypowiedzenia w razie ogłoszenia upadłości drugiej strony, jednakże nic nie stoi na przeszkodzie aby postanowienie umowne dotyczyło tzw. przedpola upadłości:

i tak warto zastrzec w umowie, że Zamawiający może odstąpić od umowy w przypadku:

• złożenia do sądu wniosku o ogłoszenie upadłości Wykonawcy,
• braku  zawiadomienia przez Wykonawcę o pogorszeniu swej sytuacji finansowej, a także o tym, że wpłynął wniosek o ogłoszenie jego upadłości,
• w wypadku niewypłacalności (w rozumieniu art. 11 Prawa upadłościowego) lub zagrożenia niewypłacalnością (w rozumieniu Art. 6 ust. 3 Prawa restrukturyzacyjnego) Wykonawcy, Zamawiający jest uprawniony do odstąpienia od umowy.