Wyrok do tabeli frankfurckiej
Sygn. akt IX C 1727/15 - Przy uwzględnieniu standardów pokoju, w którym zamieszkiwali turyści należy uznać, że nie odpowiadają one żadnym standardom, a zwłaszcza hotelu czterogwiazdkowego – orzekł Sąd Rejonowy w Opolu przyznając zadośćuczynienie i odszkodowanie wyliczone na podstawie tabeli frankfurckiej*.
Powodowie domagali się na drodze sądowej 5,6 tys. złotych od biura podróży, w którym wykupili tygodniową wycieczkę do Turcji. Wybrali hotel czterogwiazdkowy z wyżywieniem w formule all inclusive i dodatkowe ubezpieczenie. Rezerwacji dokonali ze znacznym wyprzedzeniem. Za wakacje zapłacili prawie 8,3 tys. złotych. Po przybyciu na miejsce stwierdzili, że pokój, w którym ich zakwaterowano nie odpowiada standardom wynikającym z ceny wycieczki i hotelu czterogwiazdkowego. Ocenili, że pokój jest brudny, na ścianach pokoju i łazienki był grzyb i zużyte prezerwatywy. W powietrzu unosił się zapach stęchlizny, a w pokoju słychać było pracę kanalizacji i kuchni hotelowej. Brakowało zastawy stołowej i lodu do napojów, a automaty z napojami często się psuły. Pokój był położony w suterenie, a widok z okien nie wychodził na morze lub basen hotelowy, lecz na kuchnię innego hotelu. Ich relacje potwierdziły inne osoby, które uczestniczyły w wyjeździe. Turyści starali się o zmianę pokoju, ale nie było pokoju, który odpowiadałby standardowi za który zapłacili. Pokój zamienny zaproponowany im przez recepcję hotelu musieliby dzielić z inną rodziną, przez co w pokoju przewidzianym dla 5 osób przebywałoby 7 osób. Pierwszą pisemną reklamację małżonkowie złożyli rezydentowi, drugą już bezpośrednio w biurze podróży po powrocie. Tytułem rekompensaty zaproponowano im bon wartości 1200 złotych na kolejny wyjazd z tym biurem. Turystów nie zadowoliła ta propozycja, żądali zwrotu 5629 złotych.
Biuro podróży przyznało, że pokój, w którym zakwaterowano Ireneusza i Sabinę R. pod pewnymi względami nie odpowiadał standardowi wynikającemu z umowy. Zaprzeczyło jednak, że pokój był nieposprzątany, zakurzony, ściany pokoju i łazienki zagrzybione i pełne zacieków, a automaty do napojów i soków często zepsute. Biuro wskazało również, że kwestie braku widoku na morze lub basen hotelowy, braku klimatyzacji w sali restauracyjnej, brak lodu do napojów i nieznajomości języka angielskiego u obsługi hotelowej nie były przedmiotem umowy stron, trudno więc uznać, że w tym zakresie firma niewłaściwie wykonała umowę.
Sąd Rejonowy uznał, że powodowie wykazali, że świadczenie usługi turystycznej było wykonane w sposób nienależyty, niezgodny z umową. W związku z czym żądanie turystów uznać należało za zasługujące na uwzględnienie, co do zasady. W ocenie sądu, standard pokoju w którym mieszkali, nie odpowiada standardom żadnego z hoteli, a zwłaszcza hotelu czterogwiazdkowego, w którym powodowie mieli być zakwaterowani zgodnie z umową. Zarazem sąd ocenił, że suma żądanego odszkodowania, 4129 złotych (połowa kosztów wyjazdu), jest zbyt duża. Sąd posiłkując się kartą frankfurcką uznał, że z powodu nienależytego wykonania umowy należy pomniejszyć koszt usługi turystycznej łącznie o około 55 procent kwoty wycieczki, czyli 6339 złotych, bez ubezpieczenia i opłat lotniskowych do czego powodowie nie mieli zastrzeżeń, a więc powodom należy się 3486 złotych. Ponadto uwzględniając zgodnie z art. 322 k.p.c. całokształt okoliczności sprawy Sąd uznał, że tytułem zadośćuczynienia powinna być na rzecz każdego z powodów zasądzona z tego tytułu kwota 450 zł, będąca adekwatną do negatywnych odczuć psychicznych, jakich powodowie doznali wskutek nieudanego wyjazdu urlopowego.
*Tabela frankfurcka – dokument bez oficjalnej mocy prawnej, powstał na zlecenie Izby Cywilnej Sądu Krajowego w Niemczech. W Polsce uznana w 2003 roku przez UOKiK za podstawę do rozstrzygania sporów między biurami podróży a klientami i stała się prawem zwyczajowym. Tabela zawiera procentowo określono obniżenie ceny za wyszczególnione nieprawidłowości w stosunku do umowy podpisanej z biurem podróży o świadczenie usług turystycznych.